Rouw kent geen rechte lijn

Vaak hoor ik de vraag: “Hoe lang duurt het nog?” Of: “Ik ging net een beetje vooruit en nu is het weer helemaal terug. Doe ik het wel goed?”

Het eerlijke antwoord is: rouw kent geen rechte lijn. Er is geen schema van fases dat je netjes afvinkt, en er is geen eindstreep waarna het verdriet klaar is.

Heen en weer bewegen

De rouwonderzoekers Margaret Stroebe en Henk Schut beschreven rouw als een heen-en-weerbeweging (het ‘duale procesmodel’). Aan de ene kant ben je bezig met het verlies zelf: het gemis, de herinneringen, het verdriet. Aan de andere kant ben je bezig met het leven dat doorgaat: de boodschappen, je werk, nieuwe taken die je ineens alleen moet doen, en ook even afleiding.

Die schommeling is geen teken dat je het fout doet. Integendeel: allebei zijn nodig. Wie alleen maar met het verlies bezig is, raakt uitgeput. Wie het verdriet steeds wegduwt, merkt vaak later dat het zich alsnog meldt – soms jaren later. Dat heb ik zelf ervaren na het overlijden van mijn vader.

Golven

Veel mensen beschrijven rouw als golven. In het begin komen ze snel en hoog. Later komen ze minder vaak, maar ze kunnen je nog steeds overvallen: door een liedje, een geur, een verjaardag of een gewone dinsdagmiddag.

Dat is geen terugval. Het is liefde die geen kant op kan.

Wat kun je doen?

• Gun jezelf beide kanten. Huilen mag, lachen ook.
• Plan kleine rustpunten. Een wandeling, een kop thee, even niets.
• Praat erover met iemand die luistert zonder te willen oplossen.
• Wees mild voor jezelf op moeilijke dagen, zoals feestdagen en sterfdagen.

Wanneer extra hulp?

Rouw is geen ziekte. Maar soms loop je vast: het verdriet blijft na lange tijd je hele leven beheersen, je kunt niet meer functioneren of je denkt aan de dood. Bespreek dat dan met je huisarts. Op Thuisarts.nl lees je meer.

Wil je een stukje samen oplopen? Je bent welkom voor een vrijblijvend kennismakingsgesprek.

Warme groet, Irene